Mikrotuneling

Mikrotunelowanie to najnowocześniejsza metoda bezwykopowej budowy rurociągów. Wykorzystanie mikrotunelingu to znaczące ograniczenia ingerowania w
zagospodarowanie terenu oraz zmniejszenie do minimum oddziaływania na środowisko.

Mikrotunelowanie określa się często jako wysoce zautomatyzowaną i skomputeryzowaną metodę bezwykopowej budowy rurociągów podziemnych, technologię jednoetapowego przecisku hydraulicznego. Metoda ta polega na drążeniu tunelu przy pomocy tarczy wiertniczej z jednoczesnym przeciskiem rur przewodowych, przy czym cały proces jest prawie całkowicie zautomatyzowany. Jest to technologia jednoetapowego wykonywania rurociągów.
Sterowanie przeciskiem odbywa się poprzez specjalną głowicę przegubową, której
położenie zmieniane jest za pomocą hydraulicznych siłowników sterujących.

Proces przeciskania rur mierzony jest przy wykorzystaniu promienia lasera, co zapewnia bardzo dużą dokładność wykonania rurociągu. Wiązka promieni lasera umieszczonego w tylnej części wykopu początkowego odbierana jest przez elektroniczny odbiornik zaopatrzony w tarczę celowniczą, stąd przesyłane są do stanowiska sterowniczego niezbędne informacje o położeniu osi głowicy wiercącej, gdzie są przetwarzane i protokołowane. Sterowanie całym procesem mikrotunelowania odbywa się przy pomocy komputera. W metodzie tej możliwe jest wbudowywanie rurociągów, których trasa przebiega po łuku.

 

Urobek wydobywany jest z czoła przodka, poprzez tarczę wiertniczą i transportowany systemem płuczkowym, pneumatycznym lub przenośnikiem ślimakowym umieszczonym w rurach stalowych prowadzonych osobno w układanym rurociągu. Urządzenia do wykonywania przecisków tą metodą, dla większych średnic, mogą być wyposażone w system EPB (Eanth Pressure Balance). System ten wyrównuje, przy pomocy sprężonego powietrza, parcie gruntu w strefie jego urabiania i zapobiega zapadaniu się gruntu przed głowicą wiercącą. Długości wykonywanych jednorazowo, rurociągów wynoszą do 80 m dla urządzeń z transportem urobku przenośnikiem ślimakowym i 150 m dla systemów płuczkowych. W sprzyjających warunkach gruntowych możliwe jest wykonanie odcinków dłuższych (dla urządzeń z transportem przenośnikiem ślimakowym do 150 m, a dla urządzeń z systemem płuczkowym nawet powyżej 500 m). Zakres wykonywanych średnic to: dla systemów płuczkowych od 250 do 3600 mm i dla systemów z transportem urobku przenośnikiem ślimakowym od 250 do 1000 mm.

 

Zaletami metody mikrotunelingu są:

• precyzja wykonania kolektora dzięki laserowemu sterowaniu głowicą maszyny,
• zminimalizowanie ilości robót ziemnych,
• możliwość realizacji robót nawet przy wysokim poziomie wody gruntowej,
• zmniejszenie do zera ingerencji w istniejące zagospodarowanie terenu i środowisko
  naturalne,
• brak utrudnień w ruchu ulicznym,
• możliwość realizacji robót niezależnie od warunków atmosferycznych,
• skrócenie czasu wykonywania robót.